خط خطیهای دل تبدارم

حدس می زنم که خواهی گریخت التماس نمیکنم از پیات نمیدوم اما صدایت را در من جا بگذار. میدانم که از من دل میکنی راهت را نمیبندم اما عطر موهایت را در من جا بگذار. میدانم که از من جدا خواهی شد خیلی ویران نمیشوم از پا نمیافتم اما رنگت را در من جا بگذار. احساس میکنم تباه خواهی شد و من خیلی غمگین میشوم اما گرمایت را در من جا بگذار. فرقش را با حالا میدانم که فراموشم خواهی کرد و من اقیانوسی خواهم شد سیاه و غمانگیز اما طعم بودنت را در من جا بگذار. هر طور شده خواهی رفت و من حق ندارم که تو را نگه دارم اما خودت را در من جا بگذار. "عزیز نسی...

ﺩﻟﻢ ﮐﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﺑﻮﺩﻧﺖ ﺭﺍ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻣﯽ ﺁﯾﻢ اینجا ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮ مینویسم ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺨﻮﺍﻧﻰ ﺍﻣﺎ ﺣﯿﻒ .........! ...

شاید عجیب بنظر برسد اما... زنی که در شب های کوتاه تابستان گوشه ی دنج رویاهایش می نشیند؛ خیالت را می بافد نگاهت را می بافد و از عطر بی نظیر آغوشت گره کوری بر آرزوهایش می زند، می خواهد در یلدای بلند زمستان، تو را به تن کند تو را در آغوش بگیرد تو را نفس بکشد ... راستش را بخواهی رفیق! خیالبافی تقدیر عاشقان است؛ وگرنه این را همه می دانند هیچ زن عاقلی با بافتنی هایش به بدرقه تیرماه نمی رود ... "ستایش رشیدی"َ...

از تمام نداشتهها میتوانی به من فکر کنی چگونه دستم را میگیری؟ چگونه آغوشت را برویم میگشایی؟ چگونه سرت را به سینهام میفشاری؟ مرا دوستتر بدار... انگار که همین حالا از دستت خواهم رفت... "آبا عابدین" ...

در منزل وصل توشهای نیست مرا وز خرمن عشق خوشهای نیست مرا گر بگریزم ز صحبت نااهلان کمتر باشد که گوشهای نیست مرا "سنایی"...